Alentejo

Alentejo

Probeer


Industriële archeologie

Vergezichten zonder einde. Ontelbare geuren en kleuren, onmiskenbare plattelandsarchitectuur, grote landgoederen, oude huizen en bedevaartkapellen van de Alentejo. Ze kleuren de heuveltoppen van het landschap wit en ademen rust en sfeer uit. Traditie blijft bewaard, oude kunst wordt in stand gehouden en nieuwe kunst omarmd. Het is als lied, de hart en ziel van de Alentejo. 

Naast de landbouw, visserij, veeteelt, bosbouw en steengroeven (marmer, leisteen en graniet), kent het platteland in de Alentejo ook andere vormen van productie die in gouden tijden voor veel mensen brood op de plank brachten. Voorbeelden hiervan zijn het malen van graan en de mijnbouw.

Het malen van graan met watermolens, gebouwd in de rivieren, en windmolens op de heuveltoppen is vanaf de jaren ‘60 van de 20e eeuw definitief vervangen door het mechanisch malen. Wat ervan over is zijn ruïnes zoals de molens van Guadiana. Slechts een paar molens hebben een nieuwe functie gekregen. Zij werden gerestaureerd op initiatief van particuliere kunstliefhebbers, andere door gemeenten die er heuse museumstukken van maakten. Zo zijn de windmolens van Castro Verde, S. Miguel do Pinheiro (Mértola) en Santiago do Cacém altijd open voor bezoek. De watermolens van Alferes aan het beekje Vascão, de zuidelijkste arm van de Guadiana, is op afspraak te bezichtigen. Ga voor informatie hierover naar het VVV-kantoor van Mértola. 

Mijnbouw was er volop in de Alentejo. Neem bijvoorbeeld de pyrietmijnen en de gesloten mijn van S. Domingos (Mértola), de mijnen van Aljustrel en Lousal. Deze mijnen zijn vandaag de dag te bewonderen als interessante centra van de industriële archeologie.

De mijnen van Aljustrel werden sinds de Romeinse tijd geëxploiteerd en hebben een turbulente geschiedenis met afwisselende periodes van exploitatie achter de rug. Hun verhaal leeft voort, en de archeologische waarde wordt nog altijd onderzocht. Voorwerpen van deze mijnen zijn te bezichtigen in het Gemeentemuseum. Er bestaat ook een mijnroute, die leidt langs plaatsen zoals Compressorcentrale, de Witte Stenen, het Industriegoed van Algares, Malacate Vipasca, de Schoorsteen van Trastagana en de Heuvel van de Bedevaartkapel van Onze-Lieve-Vrouwe-van-het-Kasteel "Cerro da Ermida de Nossa Senhora do Castelo”. Deze laatste is het paradepaardje van het stadje, met een fantastisch uitzicht over de omgeving. De route begint bij het VVV-kantoor van Aljustrel.

De mijn van Lousal is op dit moment eigendom van de Stichting Frederic Velge en kent een totaal andere geschiedenis dan die van Aljustrel. De mijn is in de 20e eeuw geopend en daarna weer gesloten. Op dit moment is het onderdeel van een bijzonder revitaliseringproject, dat industriële archeologie met moderne technologie combineert. Het kleine mijndorpje is een goed voorbeeld van een plaatsje met veel traditionele plattelandsarchitectuur. Tip: breng een bezoek aan de collectie van het Museum van de Electrische Centrale en bewonder de mooie voorwerpen van het Ambachtelijk Centrum tijdens een virtuele ontdekkingsreis door het mijnleven in de Alentejo. 


terugkeerterugkeer
from_farm_to_table_212809197958b80ad96f324.jpg

From Farm to Table
Download

guia_museus_holand_gr_6138367204efdd3c79a28a.png

Alentejo Museum Guide
Download

generico_holand_gr_3810121034efdd19e34718.png

Time to be happy
Download

Weten wat de Alentejo u te bieden heeft
Turismo do Alentejo Turismo de Portugal - Alentejo
INALENTEJO QREN União Europeia